Roadtrip westkust

8 februari 2014, lekker weertje, licht bewolkt 23 graden

Vertrokken vanaf Frans Josef, richting Punakaiki, daar gaan we 1 nachtje heen op doorreis naar de volgende plek. Onderweg komen we langs Hokatika, “de plaats” voor Jade, waar moeders graag sieraden van wil kopen. Op zoek naar mini Jade oorbelletjes, helaas niet te vinden…. Alle Jade sieraden vond ze te groot. Hevig teleurgesteld heeft ze dus geen Jade voor zichzelf kunnen kopen, maar wel een mooie Jade ketting met een kruis voor oma. Na onze zoektocht (bijna alle Jade winkeltjes gehad, die allemaal aan 1 straat zitten) waren we wel toe aan een terrasje J.

De westkust blijkt een afwisselende kust te zijn, hier en daar rustige mooie zandstranden, en verderop ruige rotsen die uit het water torenen. Leuk om langsop te rijden.

Aangekomen bij ons nieuwe verblijf, zetten we onze bagage binnen, genieten even van het uitzicht dat we daar hebben vanuit onze keuken en terras op de zee, en gaan weer verder op weg.

De eerstvolgende stop ligt 1 km verderop, een “glimworm cavern”. Dit bleek een donkere grot te zijn, waar we zelfs met zaklamp moeilijk onze weg konden vinden. Alleen Coen is toen dieper de grot ingegaan, in de hoop glimwormen te spotten. Maar helaas….

Kort daarna, 5 km verder ongeveer, ligt de “Truman track”. Weer een leuke korte wandeling door de jungle naar het strand. Gigantische bomen gezien en leuke vogeltjes. Op het strand even lekker vertoeven en wat kiekjes schieten.

En weer verder, 40 km verderop ligt Cape Foulwind, hier zou een zeeleeuwen kolonie te zien zijn. Maar onderweg  eerste gestopt bij Westport, een stadje vlakbij, om boodschappen te doen. Aangekomen bij Cape Foulwind, blijken we voor de zeeleeuwenkolonie aan de verkeerde kant te staan, maar is er wel een korte wandeling naar een vuurtoren. Vanaf daar mooi uitzicht op de stranden en rotsen.

Terug bij de auto, op naar de andere kan van Cape Foulwind om de zeeleeuwen te kunnen zien. En ja hoor, na 10 minuten rijden, en een kwartiertje wandelen een prachtig uitzicht op een aantal rotsen in zee waarop de kolonie ligt. Zo lief om ook die jonge diertjes te zien.

De eigenaresse van de slaaplocatie had ons gewezen om een leuke beach café daar om te gaan eten, dat was ook de enige die er zat, en daar aangekomen bleek deze volgeboekt tot 8 uur, wij waren er rond 6 uur…..

Hup weer in de auto, terug naar Westport en daar een lekker restaurantje uitgezocht, gelukkig was daar nog wel plek. We hebben daar echt heerlijk gegeten, maar het was zoveel! Het voorgerecht bleek, naar onze maatstaven, al zo’n beetje een hoofdgerecht te zijn. En het hoofdgerecht dat waren zo ongeveer 2 maaltijden….. Maar goed, het was heerlijk! En Coen heeft de helft van z’n hoofdgerecht in een doggybag meegenomen voor morgen.

Moe maar voldaan, na ruim 375 km gereden te hebben, zijn we weer in ons huisje in Punakaiki, lekker met een boekje in bed zo en vroeg slapen….