17 februari 2014, prachtig weer, rond 25 graden
De Tongariro Alpine Crossing is een wandeling door
vulkanisch gebied, een gebied waar meerdere LOTR scenes zijn opgenomen,
waaronder het laatste stuk van de tocht van Frodo en Sam naar Mount Doom. Dit
willen wij natuurlijk van dichtbij zien, in de boekjes en op internet stond dat
er 7 á 8 uur voor de tocht uitgetrokken moet worden, dus we starten op tijd. 7
uur ontbijt. Om 8.15 in de auto, op 09.00 zijn we op het startpunt, hier staat
op het bord dat de wandeling 6,5 uur duurt. Pa en ma zetten ons hier af en we
spreken af dat ze ons na 7,5 uur weer ophalen.
Wij starten de wandeling in een kale omgeving. Het eerste
uur is vrij simpel en vrij vlak tot vals plat, er loopt een stroompje naast een
wandelpad, het water is mooi helder, maar de bodem en randen zijn roodbruin.
Een apart gezicht. Voor het eerste stuk staat 1,5 uur, wij lopen er ook 1,5 uur
over. Mooi op schema dus. Hierna begint een steile, pittige klim, door
werkelijk waar steeds mooier wordende omgeving. Het blijft kaal, maar de rosten
worden zwart, met hier en daar rood/bruin en gelige kleuren. We zien kraters en
lavalandschappen. De hei die hier en daar groeit staat in bloei, dit geeft het
nog een beetje een vriendelijke uitstraling, want verder is het een kil, donker
landschap. We kunnen ons Frodo en Sam en de Orks hier in het landschap goed
voorstellen met het oog van Sauron boven de zwarte vulkaan. De klim zou een uur
moeten duren tot, 3 kwartier later staan wij al op het volgende punt. We nemen rustig
de tijd om op adem te komen en te genieten van het landschap. Vervolgens
beginnen we aan de volgende pittige en weer heel steile klim. Hier lopen we
over een “krater”kam, het is goed opletten waar je je voeten zet en je moet je weg
zoeken tussen de rotsen en over het lava-klei. Maar het is zo mooi! Als we
boven komen zijn we zo’n beetje op het hoogste punt en kunnen we uitkijken we
over de hele vulkanische omgeving. Verschillende lavavelden, kraters,
vulkaanbergen en kratermeren kunnen we zien. Het landschap is zwart en kaal, en
de meren zijn fel blauw/turquoise, het ziet er echt giftig uit. Hier en daar
komt er rook uit de berg wat het een bijzondere scene maakt. Ook voor deze klim
stond een uur, en wij zijn weer binnen 3 kwartier boven. We gaan eerst lunchen
voordat we verdergaan, en sturen pa en ma een sms of ze ons eerder op kunnen
halen omdat we verwachten eerder terug te zijn.
We vervolgen onze route naar beneden, een steil en mul stuk,
waarin we door het kratergrit halflopend naar beneden glijden. Na zo’n 200
meter wordt het pad weer beter en minder mul, waar we eerst onze schoenen even
legen van al het grit dat er ingekomen was. We lopen weer iets omhoog langs een
kratermeer op waarna de lange afdeling gaat beginnen. Het landschap verandert
steeds meer hoe verder we dalen, meer groen, en we eindigen zelfs het laatste
half uur wandelen in een stuk regenwoud. Tussendoor komen we nog “weg-werkzaamheden”
tegen. Het wandelpad is door een recente uitbarsting kapot en ze zijn beton aan
het storten. Dat gaat als volgt: Er staan werklui die het wandelverkeer
regelen, wij moesten dus opeens stoppen. Er komt een helikopter aangevolgen met
een bak met beton eronder. Dat wordt gestort en de helikopter gaat weer nieuwe
halen. Ondertussen mogen de wandelaars eroverheen en maken de andere werklui
het gestorte beton nat met water. Hoe al die werklui boven zijn gekomen weten
we niet, met de helikopter of lopend, of missschien slapen ze wel in een hut op
de berg. Bij de eerstvolgende hut wordt namelijk het toilet schoongemaakt, en
die schoonmaker kwam dus 1,5 uur lopend vanaf beneden om een half uurtje schoon
te maken, en moest vervolgens weer 1,5 uur terug lopen naar beneden.
Inmiddels zijn allebei onze knieën behoorlijk zeer gaan doen
van het lange afdalen, en we zijn dan ook blij als we er zijn en we pa en ma
met de auto klaar zien staan. In totaal zijn we 6,5 uur onderweg geweest.
Moeders zal hieronder hun beleving van vandaag posten.
Onderweg naar het huisje komen we door het dorp waar we
eerst een terrasje pakken en bijkletsen. We zoeken een restaurantje uit voor
vanavond: het is een Oostenrijks ding geworden. Maar eerst lekker naar het
huisje en opfrissen. Het eten van de Oostenrijker blijkt heerlijk te zijn. Coen
eet gevuld lam met pruimen en zongedroogd tomaat, pa een jachtschnitzel,
moeders lamsrack en ik een overheerlijke kipschnitzel.
Posted by moeders:
Vroeg op, 6.15 uur douchen, lekker ontbeten en de kinderen
weggebracht, voor de Tongariro crossing. Wij gaan naar Mount Ruapehu, niet
lopen, maar met de stoeltjesliften naar het hoogst gelegen cafe van Nieuw
Zeeland. De liften hebben niet onze voorkeur maar lopen is geen optie, van
1000m naar 2020 m! Hebben een schitterend uitzicht op Mount Doom uit de Lord of
the Rings, de normale naam in kiwitaal (maori) is niet uit te spreken. Wat
gedronken op het terras, nog een wandeling gemaakt naar The Meads Wall (ook
Lord of the Rings) en weer naar beneden met de liften. Onderweg nog een
wandeling gemaakt naar een waterval gemaakt, prachtig! Naar de kinderen
ophalen, die zijn sneller klaar dan verwacht, kanjers!
Tongariro foto's op Picasa
Geen opmerkingen:
Een reactie posten